Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/9350 K.2020/4719

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanık ...’na 17/03/2015 tarihinde tefhim edilen hükmü, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde belirlenen bir haftalık süre geçtikten sonra, sanığın 26/03/2015 tarihinde temyiz ettiği,

Anlaşıldığından, Yerel Mahkemece verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik sanık ...’nun temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak Yerel Mahkemenin redde ilişkin ek kararının ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyizde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde yürürlüğe giren, 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi uyarınca, temyiz incelemesine konu ve TCK’nın 117/1, 119/1-c maddesinde tanımı yapılan iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunun uzlaşma kapsamına alınması karşısında, TCK’nın 7/2. maddesindeki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan Kanun ile sonradan yürürlüğe giren Kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan Kanun uygulanır ve infaz olur” hükmü gözetilerek anılan Kanun'un 26. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi gereğince iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan sanığın hukuki durumunda yeniden değerlendirilme yapılmasında zorunluluk bulunması,