Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/9352 K.2020/6319

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanığın, infaz koruma memuru olan müştekiye kamu görevi nedeniyle hakaret etmesine karşın, hakkında TCK'nın 125/3-a. maddesi yerine aynı Kanunun 125/1. maddesi gereğince mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Hüküm fıkrasında TCK'nın 31/3. maddesi yerine aynı Kanunun 31/2. maddesinin yazılması,

3- 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren ve 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. maddesinin birinci fıkrasına eklenen (c) bendi uyarınca, üst sınırı üç yılı geçmeyen kamu görevlisine hakaret suçunun suça sürüklenen çocuklar bakımından

uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,