Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/9422 K.2019/13897

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsurlarının cebir ve tehditten ibaret olduğu, hakaretin bu suçun unsuru olmadığı, hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından ayrı ayrı ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, olayda uygulama yeri olmayan TCK'nın 44. maddesi gereğince en ağırından ceza verilmesi gerektiği kabul edilerek, görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulmayıp sadece hakaret suçundan hüküm kurulması,

2- Kabule göre de,

a- Hakaret suçundan kurulan hükümde TCK’nın 62. maddesinin uygulanması sırasında yapılan hesap hatası sebebiyle sonuç hapis cezasının “1 yıl 2 ay 17 gün” yerine “1 yıl 2 ay 2 gün” olarak eksik tayin edilmesi,

b- Temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca belirlenmemesi,

c- Sanığın adli sicil kaydında yer alan Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/645 esas, 643 karar sayılı ilamın infaz şerhli onaylı örneğinin dosya içerisine getirtilerek, tekerrüre esas olup olmadığının değerlendirilmemesi,