Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/9497 K.2020/4236

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşmaya tabi olması, yargılamanın hiç bir aşamasında taraflara yöntemine uygun şekilde uzlaşma teklif edilmemiş olması karşısında, anılan maddelerde öngörüldüğü biçimde uzlaşma önerisinde bulunulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın savunmasında suçta kullanılan telefon hattının kendisine ait olmadığını savunması ve hattın Mehmet Doğan’a ait olduğunun anlaşılması karşısında, suça konu hat sahibinin dinlenilerek hattı kendisinin kullanmadığını beyan etmesi durumunda abonelik sözleşmesi aslının getirtilerek sanıktan alınacak imza ve yazı örnekleriyle karşılaştırılıp imzanın sanığın el ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu aldırılıp, hat sahibi ile suça konu numaradan sıklıkla görüşülen kişiler belirlenip tanık sıfatıyla dinlenildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

3-Sanığın, aynı olayın devamı sırasında kısa sayılabilecek bir zaman dilimi içerisinde, katılana karşı birden fazla hakaret etmesi karşısında, TCK’nın 43. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4-Gerekçesi gösterilmeden TCK’nın 43. maddesi uyarınca asgari hadden uzaklaşılarak artırım yapılması,

5-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,