Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2019/9866 K.2020/5686

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Sanık hakkında mağdur ...’a karşı tehdit, hakaret ve yaralama suçlarından verilen düşme kararlarının temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere, yükletilen suçlara ve CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca verilen düşme kararlarına yönelik olarak sanık ...’ün temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2) Sanık hakkında katılan ...’e karşı tehdit suçundan verilen kararın temyizinde;

Sanık hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelik bulunmayan temyizde hukuki yararının bulunmadığı, anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca, sanık ...’ün tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

3) Sanık hakkında katılan ...’e karşı hakaret suçundan verilen hükmün temyizinde;

Uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçu ile uzlaşma kapsamında olan hakaret suçunun birlikte işlenmesi nedeniyle kamu davası açılması karşısında, CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağından soruşturma aşamasında yapılan uzlaşma teklifinin geçersiz olduğu ancak sanık hakkında tehdit suçundan beraat kararı verilmesi karşısında, TCK'nın 125/2. maddesinde düzenlenen hakaret suçundan uzlaşma hükümlerinin uygulanma zorunluluğunun meydana geldiği anlaşılmakla, CMK’nın 253 ve devamı maddeleri uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,