Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2020/1567 K.2020/7503

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda; mahkûmiyetine dair İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 05/03/2015 gün ve 2015/44 E., 2015/111 K. sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 25/09/2019 gün ve 2017/8067 Esas, 2019/13095 Karar sayılı ilamı ile, hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile BOZULMASINA, tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünün ise ONANMASINA karar verilmiştir. Tehdit suçundan verilen onama kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/04/2020 gün ve 2020/35143 sayılı yazısı ile itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelendi;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ilgili itiraz yazısında özetle; suç tarihi itibarı ile tehdit suçu her ne kadar uzlaşma kapsamında bulunmayan kamu görevlisine hakaret suçu ile birlikte işlendiğinden uzlaşma kapsamında bulunmasa da; hakaret suçu yönünden beraat kararı verilmesi ve bu kararın kesinleşmiş olmasına, 6763 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra Yüksek Yargıtay Ceza Dairesince bozma kararı verilmesine ve bozma kararının gerekçesine göre tehdit suçu yönünden de 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkra hükmü uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması bakımından bozma kararı verilmesi gerektiği değerlendirilerek, Dairemizin tehdit suçu yönünden verdiği onama kararı kaldırılıp hükmün bozulması talep edilmiştir.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP, DÜŞÜNÜLDÜ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 25/09/2019 gün ve 2017/8067 Esas, 2019/13095 Karar sayılı ilamının, tehdit suçundan verilen onama kararı yönünden kaldırılmasına,

İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 05/03/2015 gün ve 2015/44 E., 2015/111 K. sayılı hükmünün tehdit suçu yönünden yeniden incelenmesi sonucu;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan hakaret ve tehdit suçlarının birlikte işlendiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK'nın 253/1. madde hükmü uyarınca, sanığa atılı TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve sanığın üzerine atılı hakaret suçundan beraat etmesi karşısında, tehdit suçu yönünden sanığın hukuki durumunda yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması;