Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2020/24 K.2020/8163

Görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından, sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyetine dair, Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 31/03/2014 tarihli, 2014/127 esas ve 2014/235 sayılı kararın sanık tarfından temyizi üzerine, Dairemizin 01/11/2018 tarih ve 2016/13649 esas, 2018/14193 karar sayılı ilamıyla; “Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde işlediği ve hükmün açıklanmasına neden olan ilama konu suçun, suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu olup hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan suça ilişkin mahkumiyet hükmü açısından uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılarak,

uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip, sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,” oy birliğiyle karar verilmiştir.

I- YEREL MAHKEMENİN DİRENME KARARININ KAPSAMI

Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 29/01/2019 tarih ve 2018/713 esas ve 2019/83 karar sayılı ilamında; Mahkememizin 2010/22 esas, 2011/318 karar sayılı ilamına konu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın açıklanmasına neden olan ilama konu suçun, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca uzlaştırma kapsamında olmayan ve TCK'nın 141. ve 143. maddelerinde düzenlenen gece vakti hırsızlık suçu olduğu anlaşıldığından...” şeklindeki gerekçeyle, Dairemizin 01/11/2018 tarih ve 2016/13649 esas, 2018/14193 sayılı kararına direnildiği görülmektedir.

II- HUKUKSAL DEĞERLENDİRME

02/12/2016 tarihli 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun’un 36.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 307. maddesi uyarınca dosya Dairemize gönderildiğinden, direnme kararı üzerine verilen hükmün Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. CMK'nın 253/1-b-5. maddesine göre, şikayete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın TCK’nın 141. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu uzlaştırmaya tabidir. Ancak hırsızlığın gece vakti işlenmesi halinde uzlaştırma yolunun gidilemeyecektir. Somut olayda hükmün açıklanmasına esas alınan ilamda sanığın TCK’nın 141/1 ve 143. maddesi uyarınca mahkum olduğu ve uzlaştırma yoluna gidilemeyeceği anlaşılmıştır.

III- KARAR

Yukarıda açıklanan gerekçelerle,

Dairemizin 01/11/2018 tarih ve 2016/13649 esas, 2018/14193 karar sayılı ilamındaki gerekçeye göre, Yerel Mahkemece verilen direnme kararı yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, 6763 sayılı Yasanın 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 307/3. maddesi hükmüne göre, Dairemizce verilen 01/11/2018 tarih ve 2016/13649 esas, 2018/14193 karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın, birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiille direnmesine karşın, TCK'nın 43/2. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,