KÜNYE
(Kapatılan)18. Ceza Dairesi 2020/435 E., 2020/8709 K.·Karar
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Eylül 2020
Karar Metni
360 kelime·2 dk okuma·2 bölüm
Hakaret suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 43/1 ve 52. maddeleri uyarınca 2.640,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/04/2019 tarihli ve 2018/1117 esas, 2019/325 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
İstem yazısında; “Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nce, sanık hakkında neticeten bulunan 131 gün karşılığı adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 2.620,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 2.640,00 Türk lirası adli para cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.
I- Olay
Sanık hakkında hakaret suçundan yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkumiyetine kesin olarak karar verildiği, hükümde hesap hatası yapılması ve fazla ceza tayini gerekçesi ile kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu görülmüştür.
II- Hukuksal Değerlendirme
İnceleme konusu somut olayda; sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine karar verildiği, TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca temel hapis cezasının 90 gün adli para cezası olarak belirlendiği, akabinde, TCK’nın 125/4. maddesinin uygulanması ile sanığın cezasında (1/6) oranında artırım yapılmasına karar verilerek cezanın 105 gün adli para cezası olarak belirlendiği, son olarak da TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması ile sanığın cezasında (¼) oranında artırım yapıldığı ve cezanın 131 gün adli para cezası olarak belirlendiği,
TCK’nın 52/2. maddesi uygulaması ile günlüğü 20 TL’den olmak üzere 2.620,00 TL adli para cezası belirlenmesi gerekirken hesap hatası ile sonuç cezanın “2.640,00 TL adli para cezası” olarak fazla tayin edilmek sureti ile sanık aleyhine durum oluşturulduğundan kanun yararına bozma isteminin kabulüne karar verilmiştir.
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2020/435, K. 2020/8709, 7 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama