Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2020/488 K.2020/5837

Basit tehdit ve hakaret suçlarından sanık ... Top'un (Topuz), 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/2. maddesi yollaması ile 125/1, 43/1, 129/1, 106/1-2.cümle, 29, 62 (2 kez) ve 52/2.

(2 kez) maddeleri uyarınca 1.100,00 Türk lirası ve 360,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 360,00 Türk lirasına ilişkin adli para cezasının aynı Kanun'un 52/4. maddesine göre 3 eşit taksitte ödenmesine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine dair Göynük Asliye Ceza Mahkemesinin 15/06/2016 tarihli ve 2016/36 esas, 2016/93 sayılı kararının 06/09/2016 tarihinde kesinleşmesini müteakip,

sanığın denetim süresi içerisinde 13/07/2018 tarihinde kasıtlı bir suç işlemesi sebebiyle hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/2. maddesi yollaması ile 125/1, 43/1, 129/1, 106/1-2.cümle, 29, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.100,00 Türk lirası ve 360,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ve 360,00 Türk lirasına ilişkin adli para cezasının aynı Kanun'un 52/4. maddesine göre 3 eşit taksitte ödenmesine dair Göynük Asliye Ceza Mahkemesinin 08/05/2019 tarihli ve 2019/11 esas, 2019/40 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; "Dosya kapsamına göre;

1- Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun’un 125. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinin 02/12/2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değiştirilmeden önceki haliyle de, anılan maddenin 253/1-a maddesi gereğince de uzlaşmaya tâbi olması;

yine basit tehdit suçunun da anılan 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi gereğince ve şikayete tabi olması nedeniyle değişiklik önceki haliyle de uzlaşma kapsamında olduğu ancak her iki suç yönünden de sanık ve katılana soruşturma ve kovuşturma evresinde usulüne uygun bir uzlaşma teklifi yapılmadığı cihetle, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilip, uzlaştırma işlemleri yapıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde;

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52/4. maddesinde, “Hâkim, ekonomik ve şahsî hâllerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler hâlinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz.

Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir.” hükmünün yer aldığı, anılan hüküm gereğince hükmedilen adlî para cezasının taksitler halinde ödenmesine karar verilmesi halinde taksit miktarının dörtten az olamayacağı gözetilmeksizin, sanık aleyhine olacak şekilde 360,00 Türk lirası adli para cezasının 3 eşit aylık taksitle tahsiline karar verilmesinde.

İsabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme: 1- Bir numaralı isteme yönelik incelemede;

Sanık hakkında 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit ve TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, suç tarihi itibarıyla, TCK’nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçuyla birlikte işlenen hakaret suçu uzlaşma kapsamında olmayıp, yapılan uzlaşma işlemlerinin geçersiz olduğu,

sanık hakkında tehdit eylemi nedeniyle TCK'nın 106/1. maddesinin 2. cümlesi gereğince sair tehdit suçundan hüküm kurulduğundan somut olayda CMK’nın 253/3. maddesinin ikinci cümlesinin uygulanma imkanının ortadan kalkması sebebiyle hakaret ve tehdit suçlarından uzlaştırma işlemi yapılması gerekliliğinin ortaya çıkması karşısında, yeniden usulünce uzlaştırma işlemleri yerine getirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırıdır.

2- İki numaralı isteme yönelik incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesinde; “Hâkim, ekonomik ve şahsî hâllerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler hâlinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir.” hükmüne yer verilmiştir.

İnceleme konusu somut olayda, sair tehdit suçundan seçimlik cezalardan adli para cezası tercih edilmek suretiyle, sonuç olarak 360 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, mahkemece taksit miktarı belirlenirken, TCK’nın 52/4. maddesindeki amir hüküm uyarınca, en az dört taksite hükmolunması gerekirken, para cezasının üç taksit halinde tahsiline karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istekleri doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ... Top'un (Topuz) hakkında Göynük Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/05/2019 tarihli ve 2019/11 esas, 2019/40 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca HÜKÜMLERİN BOZULMASINA,