Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2005/11233 K.2006/1320

Dava dilekçesinde 1.056.850.000 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dava dilekçesinde, davalıların sitede yöneticilik yaptıkları 1.7.1999-25.7.2000 tarihleri arasındaki dönemde, sitenin ihtiyaçları için toplanan geliri amacına uygun harcamadıkları, naylon faturalar alınarak gerçek dışı masraflar gösterildiği belirtilerek toplam 1.056.850.000 TL.nın davalılardan yasal faizi ile tahsil edilerek davacı site yöneticilerine ödenmesine karar verilmesi istenilmiş; mahkemece davalı site yöneticilerinin ibra edildikleri ve bunun karşısında mukabil yazılı delil sunulamadığı ve bu suretle iddianın kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kat Mülkiyeti Yasasının 38. maddesine göre, yönetici kat maliklerine karşı aynen bir vekil gibi sorumlu olup, 39. maddeye göre de hesap vermekle yükümlüdür. Önceki dönemde yönetici olan davalılar kat malikleri kurulunca 25.7.2000 tarihli kararla ibra edilmişlerse de, bu ibra yöneticilerin zimmetinde olan paraların hesabı görülerek yapılmış bir ibra niteliğinde değildir.

İlk bakışta bilinmeyen ve anlaşılamayan sonradan yapılacak inceleme ile saptanabilecek bir borç ibra kapsamında sayılamaz.

Somut olayda davalıların harcamalarının bir kısmının usulsüz olup gerçek harcamalar olmadığı, geçerli belgelere dayanmadığı ve sitenin ihtiyaçlarını karşılamak için yapılmadığı iddia edildiğine göre bilirkişi tarafından davalıların yönetimde görevli oldukları döneme ait defter (onaylı olup olmadıklarına bakılmaksızın) harcamalarına ilişkin tüm makbuz ve faturalar ve banka hesapları ayrıntılı olarak incelenerek iddiaların doğruluğu araştırılması gerekirken, bunlar yapılmaksızın 25.07.2000 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında yönetim kurulu faaliyet raporunun oybirliği ile ibra edildiği,

oyçokluğu ile kabul edilen denetçi raporu ile harcamaların yasal olduğunun belirlendiği ve defterlerin onaysız olduğundan söz eden rapor düzenlendiği görülmüştür. Bu nedenle mahkemece yetersiz inceleme ile düzenlenen bu rapora ve kat malikleri kurulunun ibra kararına dayanılarak davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.