Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2005/11389 K.2006/2544

Dava dilekçesinde, asıl davada Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin (daimi irtifak hakkı bedelinin) tespiti ve daimi irtifak hakkının tapuya tescili karşı davada ise ürün zararı istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın kabulüne karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması taraf vekillerince yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçeleri ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı Vek. Av. ... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

I-Karşı dava yönünden; Temyize konu miktar 1.000 YTL.sını geçmemektedir. HUMK.nun 5219 Sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 1.000 YTL.yı geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçelerinin REDDİNE, II-Asıl dava yönünden; Mahkemece dava konusu taşınmazın tarım arazisi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılmış olmasında bir isabetsizlik yoksa da hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik ll.maddesinin birinci fıkrasının f bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğü verilerinin esas alınması aranmaktadır.

Bu itibarla;

a)Buğday ve saman ürünlerinin dekar başına ortalama verim üretim gideri ve toptan satış fiyatlarının İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilip raporların denetlenmemesi,

b)Dosyada mevcut İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde marul ürününün fiyatı 270.000 TL/adet olarak belirtildiği halde raporda 200.000 TL/adet esas alınarak değerlendirme yapılması,

c)Marul ürününün dekara üretim gideri bu dosyaya gelen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde 313.990.000 TL. olarak bildirilmiş ise de Dairemize intikal eden bir kısım dosyalarda (Tarsus 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/565 E-2005/368 K, Dairenin 2005/10491 E-2005/257 K. nolu dosya- sında) 270.830.000 TL/dekar olarak belirtilmiştir. Bu çelişkinin İlçe Tarım Müdürlüğünden sorulup giderilmemiş olması,

d)Kabule göre marulun dekara üretim gideri 313.990.000 TL. ve verimi 4500 adet bildirildiği halde daha yüksek üretim gideri ve daha az adet üzerinden değerlendirme yapılması,

e)Mısır ürününün dekara üretim gideri 175.640.000TL; satış fiyatı 320.000TL. olarak bildirildiği halde daha düşük üretim gideri ve daha fazla satış fiyatı esas alınarak hesaplama yapılması,

2-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre davanın niteliği gereği yargılamada kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına (asıl davada) maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken bu yolda hüküm kurulmamış olması,

Doğru görülmemiştir.