Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2005/3577 K.2005/5583

634 S. KAT MÜLKİYETİ KANUNU [ Madde 11 ]

"İçtihat Metni"

Dava dilekçesinde çatı yapımından doğan 3.000.000.000 TL. alacağın davalılardan arsa payları oranında temerrüt tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, ana taşınmazın ortak yerlerinden olan terastan sızan suların davacının bağımsız bölümüne verdiği zararın giderilmesi için yaptırdığı ahşap çatının bedelinin arsa payları oranında davalılardan tahsilini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin ikinci fıkrası hükmüne göre kat maliklerinden biri bütün kat maliklerinin rızası olmadıkça ana taşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklikler yapamaz. Dosya içindeki bilgi ve belgelerden özellikle Alaşehir Belediye Başkanlığının 23.11.2004 gün ve 1447-243 sayılı yazısı içeriğinden, ana taşınmazın onaylı projesinde anayapının üstünün çatısız açık teras olduğu anlaşılmaktadır.

Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin birinci fıkrası hükmüne göre kat maliklerinden her biri ana taşınmazın mimari durumunu titizlikle korumakla yükümlü olduğu gibi, yukarıda değinilen ikinci fıkra uyarınca da diğer tüm kat maliklerinin rızası olmadıkça ortak yerlerde değişiklik yapamayacağı cihetle; davacının, anılan yasa maddesinin buyurucu hükmüne aykırı olarak ortak terasın üstüne yaptırdığı çatının giderlerini diğer kat maliklerinden isteme hakkı yoktur.

Bu durumda mahkemece, yasal dayanaktan yoksun olan davacının isteminin reddi gerekirken davanın kabulü yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.