Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2006/11088 K.2007/2816

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi 27.1.2006 olup, tarım arazisi kabul edilen taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 19. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 10. maddede belirtilen yöntemle (10. maddenin yollama yaptığı kamulaştırma bedelinin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin birinci fıkrasının f bendi uyarınca) net gelirinin saptanıp, taşınmazın değerini etkileyebilecek bütün nitelik ve unsurlarını ayrı ayrı belirtmek suretiyle gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerinin tespiti gerekir.

Bu hükme göre; değerlendirme yılı 2006 olup, öncelikle bu ürünlerin 2006 yılı itibari ile dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg başına toptan satış fiyatlarını gösteren veri cetvellerinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bu verilere göre taşınmazın getireceği net gelirinin saptanması ile bilimsel yöntemle kamulaştırma bedelinin tespiti için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması yoluna gidilmeden 2005 yılı verilerini esas alarak kamulaştırma bedelini tespit eden bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması,

2-Kamulaştırılan taşınmazın yola, yerleşim alanına, il merkezine yakın olması gibi nedenler objektif unsur değerlendirmesine konu edilebilir. Bu unsurların pazarlama kolaylığı ile sınırlı olarak ve bölgenin şartlarına göre taşınmazın değerine en fazla %25 oranında bir katkı sağlayacağı gözetilip buna göre hesaplama yapılması gerekirken,tarım arazilerinde objektif unsur değerlendirmesine esas alınamayacak hususlarda gerekçe gösterilerek bu oranın %60 olarak kabul edilip yüksek değere ulaşılması, Doğru görülmemiştir. ./..

2006/11088-2816 -2-