Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2006/1472 K.2006/4933

Dava dilekçesinde tescil istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, dava dilekçesinde imar mevzuatı gereğince düzenlemeye bağlı tutulan parselinden düzenleme-ortaklık payı karşılığı olarak ve kendi muvafakatı ile yola terk ettiği 698 m2'lik kısmın, imar planında sonradan yapılan değişiklikle buranın yol olmaktan çıkarıldığını ileri sürerek, bu yerin kendi adına bedelsiz tescilini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını 2942 Sayılı Yasanın 35.maddesi oluşturmaktadır. Bu madde hükmüne göre imar mevzuatı gereğince düzenlemeye tabi tutulan parsellerden düzenleme ortaklık payı karşılığı olarak bir defaya mahsus alınan yol, yeşil alan ve bunun gibi kamu hizmet ve tesislerine ayrılan yerlerle, özel parselasyon sonunda maddi hüküm muvafakatı ile kamu hizmet ve tesislerine ayrılmış bulunan yerler için eski malikleri tarafından mülkiyet iddiasında bulunamaz ve karşılığı istenilemez.

Dosyada toplanan bilgi ve belgeler incelendiğinde dava konusu yer imar düzenlemesi sonucu imar planında yol olarak ayrılmış iken daha sonra düzenlenen imar planında yol olmaktan çıkarılmış ise de, belediye meclisinin 07.03.2005 gün ve 2005/050 sayılı kararına dayanılarak yapılan imar planı değişikliği ile bu yerin yine yol kapsamına alındığı anlaşılmaktadır. Saptanan bu durum karşısında 2942 Sayılı Yasanın 35.maddesi hükmü gözönünde tutularak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yolunda hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.