Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2006/1988 K.2006/4993

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili karşı davada maddi hataların düzeltilmesi ve faiz istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve duruşma istemi pul yokluğundan dolayı reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında, iklim koşulları, arazinin topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözönünde tutulduğunda, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan, ülkemizin değişik yörelerindeki (değeri önemli şekilde etkileyen kanıtlanmış, farklı ve özel bir faktör bulunması hali hariç) sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde kapitalizasyon faiz oranı %5, kuru tarım arazilerinde ise %6 olarak alınmaktadır.

Bilirkişi kurullarınca düzenlenen raporlarda taşınmazın sulu tarım arazisi olduğu saptanmış olduğu halde, %5 yerine %6 kapitalizasyon faizi üzerinden değerlendirme yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınmış olması,

2-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 15.maddesi hükmüne göre, değerlendirmenin kamulaştırma belgelerinin mahkemeye verildiği tarih (somut olayda bu tarih 01.02.2005 dir) esas alınarak yapılması gerekmektedir.

Yasanın emredici nitelikte olan bu hükmü dikkate alınmadan, tarım arazisi niteliğinde olan kamulaştırılan taşınmazla ilgili değerlendirmenin 2005 yılında oluşan dekar başına ortalama üretim maliyeti ve toptan satış fiyatı resmi verileri yerine 2004 yılında gerçekleşen resmi veriler esas alınarak yapılmış olması,

Doğru görülmemiştir.