Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2006/554 K.2006/2090

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim gideri olarak 25.794.870.942 TL alacağın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Ankara 31. Noterliğince düzenlenmiş 22.8.1995 gün ve 28324 yevmiye numaralı yüklenme senedi ile yine aynı noterlikçe düzenlenmiş 9.3.2001 gün ve 5467 yevmiye numaralı yüklenme senedinde davalıların ödeyeceği tazminatın faizinin başlangıç tarihi "sarf tarihi" olarak belirtilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan her bir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet sarf tarihlerinin tespiti mümkün değilse faizin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim döneminin sonunun faiz başlangıcına esas alınması gerekir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, 2000 yılında Kuleli Askeri Lisesini başarıyla bitiren yükümlü ...'ın 1.9.2000 tarihinde harp okulunda eğitimine başladığı ve disiplinsizlik nedeniyle 13.3.2002 tarihinde okulla ilişiğinin kesildiği anlaşılmaktadır.

Davacı tarafından dosyaya sunulan masraf çizelgesinden yükümlüye yapılan herbir kalem masrafın sarf tarihi belirtilmediği için 2001-2002 öğretim döneminde yapılan masrafların faizinin başlangıç tarihinin henüz eğitim ve öğretim dönemi sona ermeden ilişiğin kesilmesi nedeniyle ilişik kesme tarihi olarak alınması doğru ise de. 1995-1996. 1996-1997. 1997-1998. 1998-1999.

1999-2000 ve 2000-2001 yılı eğitim ve öğretim döneminde yapılan masrafların faizinin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonu yerine yıl sonunu esas alan ve buna göre davalıların faiz borcunu belirleyen 16.2.2005 günlü bilirkişi ek raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.