Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2006/5763 K.2006/8052

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1)Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde sağlayacağı net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirilmesinde, taşınmazın kuru ya da sulanabilir niteliği de gözetilerek dekar başına elde edilebilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki Tarım Müdürlüğünün değerlendirme yılına ait verileri esas alınması gerekirken bilirkişi raporlarında,

alındığı kurumun onayını taşımayan belgedeki 2004 yılı verilerine göre belirlenen değere Toptan Eşya Fiyat Endeksi uygulanmak suretiyle 2005 yılı değerlerine ulaşıldığı anlaşılmaktadır.

Bu bakımdan karar tarihi itibariyle 2005 yılı verilerinin oluştuğu da gözetilerek Hatay İl Tarım Müdürlüğünden 2005 yılı resmi verileri getirtilip buna göre ek rapor alınması gerekirken bilirkişi raporuna ekli alındığı kurumun onayını ve kuru-sulu ayrımı taşımayan belgelerdeki değerler dikkate alınarak kamulaştırma bedelinin saptanması,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan çeşitli yaş ve cinsteki ağaçların değerlendirme tarihi itibariyle rayiç değerlerinin il Tarım Müdürlüğü, Meyvecilik Enstitüsü, Orman İdaresi vb. bu işle ilgili kurumlardan sorularak raporların denetiminin yapılmaması,

3-Davacı idarenin yargı harçlarından müstesna tutulan kamu idarelerinden olmadığı gözetilmeksizin dava açılması sırasında başvurma harcı alınmaması ve harç alınmış gibi peşin alınan harcın mahsubu ile yeniden harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.