Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2008/649 K.2008/1245

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca kısmen benimsenen 28.2.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için, uygulamalı (genelde 1/1000 ölçekli) imar planı ile iskan sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir.

Mahkemece geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen 05.11.2007 tarihli Tarsus Belediye Başkanlığı yazısında, davaya konu taşınmazın imar planı dışında, belediye mücavir alanı içinde olduğu, belediyenin gelişme istikametinde bulunmadığı ve meskun mahalde olmayıp belediye hizmetlerinden yararlanmadığı belirtilmiştir.

Açıklanan bu niteliklerinden dolayı davaya konu taşınmazın arsa vasfında olmadığı, arazi olarak değerlendirilmesi gerektiği açıktır.

Mahkemece bu husus dikkate alınmadan, taşınmazı arsa niteliğine göre değerlendiren bilirkişi kurulu raporuna dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.