Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2009/10072 K.2009/8701

Dava dilekçesinde, Kat Mülkiyeti Yasasının 23.maddesi uyarınca tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, kat mülkiyetli anataşınmazda 1 ve 2 nolu bağımsız bölümlerin maliki olan müvekkillerinin kat malikleri kurulu tarafından alınan karar uyarınca bağımsız bölümlerin kiraya verilememesi sonucu kira gelirinden mahrum kaldıklarını, bu dönemde gereksiz yere kendilerinden ortak gider ve aidat parası alındığını ileri sürerek mahrum kalınan kira bedeli ile aidatların iadesini istemiş, mahkemece davanın ispat edilememesi nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; davacıların anataşınmazın zemin katında 1 ve 2 numaralı bağımsız bölümlerin maliki oldukları, anataşınmazın kalorifer tesisatının değiştirilmesi sebebiyle sözkonusu daireleri boşaltmak mecburiyetinde kaldıkları ve bir müddet boş tutulan dairelerin 31.12.2003 günü gerekli işler gerçekleştirilip yönetimce kendilerine teslim edildiği anlaşılmaktadır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19.maddesinin son fıkrasına göre her kat maliki anataşınmaza ve diğer bağımsız bölümlere kusuruyla verdiği zarardan ötürü diğer kat maliklerine karşı sorumludur. Yasada öngörülen bu sorumluluk herhangi bir nedenle bağımsız bölümün kullanılmasını engelleyecek kusurlu davranışları da kapsamaktadır.