Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2009/14261 K.2010/7625

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırma Yasasının 11.maddesinin (g) bendine göre arsaya kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal taşınmazlara göre değer verilir. Bu hükümden de anlaşılacağı gibi emsalin değeri, taşınmazın değerini belirleyecek asıl ölçüyü içerir. Bu suretle karşılaştırma sonucu bulunan değere, ayrıca aynı maddenin (i) bendine göre değer ilave edilmesi bu hükmün içeriği ile bağdaşmaz.

Çünkü bilirkişi raporları her iki taşınmazın tüm niteliklerini belirleyerek ve bunların değere katkılarını belirlemek durumda olup, böyle bir işlem yapdıktan sonra ayrıca aynı karşılaştırmaya konu olan bir nedenden ötürü arttırıma gitmek bir niteliğin iki kez değerlendirilmesi sonucunu doğurur. O nedenle karşılaştırma sonucu bulunan değeri ayrıca objektif nedene dayalı olarak arttıran bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Davakonusu taşınmazın bitişiğinde bulunan ve davalı ...'unda paydaş olduğu 5 parsel nolu taşınmazla ilgili ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/478 E-2009/564 K. nolu dosyasında 1242 Ada 24 parsel emsal alınarak yapılan karşılaştırmada 5 parsel nolu taşınmazın emsalin %32'si değerinde olduğu belirtilmiş, dava konusu taşınmaz ise aynı emsalle karşılaştırılarak emsalin %40'ı değerinde olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Birbirleriyle aynı nitelikte olan her iki taşınmaz için bu kadar farklı sonuçlara ulaşılması karşılaştırmaların gerçekçi olmadığını göstermektedir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda esas ve karar sayılı dosyası da dikkate alınarak değerlendirme yapan bu farklılığın nedenlerinin de açıklandığı, farklılığı gideren ek rapor alınmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.