KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2009/9365 E., 2010/2938 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;
Davalıya ait bağımsız bölümün bahçe duvarının, davacıya ait bağımsız bölümün bahçesine tecavüzlü olup olmadığı yönünden yapılan inceleme sırasında alınan bilirkişi raporlarında bağımsız bölümlerin vaziyet planındaki yerlerinde bulunmadığı, bu nedenle vaziyet planı baz alınarak ölçülendirilen ara sınırların da farklı geldiği, iki komşu arasındaki sınırın doğru yerinin tespitinin mümkün olmadığı, kooperatif tarafından hazırlanan bahçe ayrımlarını gösterir krokinin binaların mevcut durumları dikkate alınmadan hazırlanmış olduğu açıklanmıştır.
Dosyada mevcut olan Şirinkent Yapı Kooperatifi Sahil Sitesi Vaziyet Planında ise davaya konu edilen bahçe duvarları bulunmamaktadır.
Bu durumda, bahçelerin kullanımının bağımsız bölümlere özgülenmesiyle ilgili yönetim planı hükmüne dayalı olarak kooperatifçe düzenlendiği anlaşılan krokinin uygulanması ile tecavüzlü kısmın tespiti mümkün olmadığına, davacının duvarın varlığına değil kendi bahçesine tecavüzü bulunduğuna itirazı olmasına göre bu yöndeki istemin reddi gerekirken, ikinci bilirkişi kurulunun mevcut bahçe duvarlarının kooperatifçe hazırlanan krokiyi baz alarak kendisi tarafından yeniden ölçümlendirmek suretiyle hesaplamalar yapıp davalının davacıya ait bahçeye 0,93 m² tecavüz ettiği yolundaki raporuna göre karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2009/9365, K. 2010/2938, 1 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama