Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2010/11047 K.2010/13177

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece temyizin reddine karar verilmiş olmakla bu karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, 2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 10. maddesi hükmü uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile üzerinde kurulan irtifak hakkının kamulaştırmayı yapan idare adına tescili istemine ilişkin olup; HUMK’un 427. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen taşınır mal veya alacak davası niteliğinde bulunmadığı gözetilmeden, mahkemece davacı idarenin temyiz itirazlarının tespit edilen kamulaştırma bedelinin miktarına bakılarak reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle mahkemenin, davacı idarenin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 09.12.2009 gün 2006/616-2009/323 sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra davacı idarenin dava ile ilgili temyiz itirazları yönünden yapılan inceleme sonunda:

1-4650 sayılı yasayla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 15. maddesinin 4. fıkrasına göre; Bilirkişi kurulu, kamulaştırmaya konu olan yerin cins ve niteliğine göre, üçü odalar listesinden, ikisi de idare kurulu listesinden seçilmek suretiyle beş kişiden oluşur. Yasanın bu açık hükmüne rağmen iki kişiden oluşan bilirkişi heyetinin düzenlediği rapora göre karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen Tarım Müdürlüğü ortalama verilerinin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir. Bu itibarla; dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde buğdayın (dane) dekar başına fiyatı 0,30 TL, samanı 0,20 TL, fiğ (balya) 0,20 TL ve fiğ (dane) 0,60 TL olarak bildirildiği halde sırasıyla 0,44 TL, 0,22 TL, 0,25 TL ve 1,00 TL alınmak suretiyle daha yüksek kamulaştırma değerine ulaşacak şekilde hüküm kurulması,

b)Davanın niteliği gereği kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına maktu tarife üzerinden avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.