KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2010/13161 E., 2011/1405 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 46.728 TL. borcun 24.387,57 TL'sinden sorumlu olmadıklarının tespiti, birleşen dosya ile de 33.585,74 TL. alacakla sarf tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece her iki davanın da kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar ile birleşen dosyanın davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;
Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacılardan ...’in harp okulu öğrencisi iken 24.08.2006 tarihinde öğrencilikten ayrıldığını, bu eğitimden dolayı toplam 46.728 YTL borç tahakkuk ettirildiğini, ilişik kesme tarihi itibarıyla istenen borcun 24.387,57 YTL.sinden davacıların sorumlu olmadıklarının tespiti ve ayrıca kefalet senedinde kefalet limitinin belirtilmemiş olması nedeniyle davacı ...'in davalıya hiç borcu olmadığının tespitini istemiş; birleşen davada ise yükümlüye yapılan 33.585,74 YTL masrafın sarf tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan tahsili istenmiştir.
Bu durum karşısında açılmış olan menfi tespit davasında kabul edilen en yüksek miktar üzerinden davacılar vekili yararına 5.072,86 TL, birleşen davada ise kabul edilen asıl alacak üzerinden davacı vekili yararına 2.099,9 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken; asıl davada davacılar vekili yararına daha düşük, birleşen davada ise davacı vekili yararına daha fazla vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değilse de bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2010/13161, K. 2011/1405, 8 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama