Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2010/1778 K.2010/4953

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 16.000 YTL faiz alacağının masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...’ün Kara Harp Okulu öğrencisi iken ilişiğinin kesilmesi nedeniyle tahakkuk eden asıl borcun tamamının diğer davalı ... tarafından ödendiğini, hesap edilen faiz borcunun ise sadece 2.663 YTL’sinin ödendiğini, bakiyesinin ise ödenmediğini belirterek, ödenmeyen 16.000 YTL faiz alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dosya içersinde bulunan Konya Ereğli Noterliğince 18.08.2000 gün ve 7981 yevmiye numarasıyla düzenlenmiş yüklenme senedinde yer almayan atış, personel ve amortisman gideri maliyet çizelgesinde belirtilen masraf kalemlerinden indirilerek davalıların asıl borcu 9.900,58 YTL, sarf tarihlerinden davalı tarafından yapılan ilk ödeme tarihi olan 11.11.2004 tarihine kadar işlemiş faiz tutarı ise 7.242,34 YTL olmak üzere toplam borç 17.142,92 YTL tespit edilmiştir. Davalılardan ... ise borcuna karşılık bu tarihte tek kalemde 19.712 YTL, daha sonra ise 11.11.2004 tarihinde 288 YTL, 2.2.2005 tarihinde 375 YTL, 8.4.2005 tarihinde 1000,45 YTL ve 24.8.2005 tarihinde de 1.000 YTL ödemede bulunmuştur.

Şu halde, davalı tarafça ilk ödemenin yapıldığı 11.11.2004 tarihinde bile adlarına tahakkuk eden asıl borçla, bu borcun ilk ödemenin yapıldığı tarihe kadar işlemiş faizinin ödendiği anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında mahkemece, davacı tarafından istenilen borcun tamamının ödenmiş olması sebebiyle subut bulmayan davanın reddine karar vermek gerekirken yerinde olmayan gerekçelerle kısmen kabulü şeklinde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.