KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2010/295 E., 2010/8202 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mayıs 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, çatı yapımına izin verilmesi ıslah dilekçesi ile mümkün olmadığı takdirde izolasyon yapılmasına izin verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;
Anataşınmazın korunması, onarımı, ve bakımının, bu bağlamda yapının eski haline getirilmesinin Kat Mülkiyeti Yasasının 35. maddesinin d bendi uyarınca yöneticinin görevleri arasında olduğu, yöneticinin bu işi kat maliklerinden toplayacağı avansla yapacağı dikkate alınarak, mahkemece, bilirkişinin saptadığı onarım maliyetinin kat maliklerinden avans niteliğinde olarak, Yasanın 20/b maddesi uyarınca arsa payları oranında toplanması, yapım masraflarının daha fazla olması durumunda kalan kısmın da kat maliklerinden alınması suretiyle onarımı yapması hususunda öncelikle yöneticiyi görevlendirmesi,
yöneticinin yerine getirmemesi halinde davacının yetkili kılınması gerektiğinin düşünülmemiş olması doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin metinden çıkartılmasına ve yerine “bilirkişi raporunda tahmini olarak belirlenen avans niteliğindeki 5.875,00TL’nin Kat Mülkiyeti Kanununun 20/b maddesine göre arsa payları oranında kat maliklerinden toplanması, gerçekleşecek harcama avans tutarını aştığı takdirde aşan kısmın da kat maliklerinden aynı şekilde alınması suretiyle yönetici tarafından yaptırılmasına, bunun için yöneticiye 60 gün süre verilmesine,
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2010/295, K. 2010/8202, 31 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama