KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2010/814 E., 2010/6446 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Mahkemece bir kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.
Şöyle ki;
1-Kamulaştırma Yasasının 15. maddesinin son fıkrasında, bilirkişilerce yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihi) esas tutulacağı öngörülmüştür. Buna göre dava tarihi olan 2008 yılına ait veriler esas alınarak kamulaştırma bedelinin saptanması gerekirken, bilirkişi kurulunca henüz 2008 yılına ait verilerin yayınlanmadığı gerekçesi ile taşınmazın değerinin 2007 yılı verilerine göre belirlendikten sonra enflasyon oranı endeksi uygulanmak suretiyle kamulaştırma bedelinin saptanması,
2-Davacı idare (...) kamulaştırmayı 2942 sayılı Yasa hükümleri çerçevesinde yapmış olduğuna göre kamulaştırmaya konu edilen hakkın niteliği gözetilerek davacı idare (...) adına tesciline karar verilmesi gerekirken Hazine adına tescile hükmedilmesi,
3-Tapu maliki Hasan Ünlü ile davalılar arasındaki bağlantıyı gösterir biçimde mirasçılık belgesi getirtilmeden nüfus kaydı ile yetinilmiş olması,
4- Tapu kaydının incelenmesinden dava konusu taşınmaz üzerinde haciz şerhlerinin bulunduğu anlaşıldığı halde bunun kamulaştırma bedeline yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Mahkemece bir ve üç numaralı bozma nedeninde açıklanan eksikler giderildikten sonra bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre bozma gereklerini karşılar biçimde hüküm kurulmalıdır.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2010/814, K. 2010/6446, 27 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama