KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2010/8296 E., 2010/13153 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, davalılarca anataşınmazın mimari projesine aykırı yapılan değişikliklerin önlenerek eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesine göre tavan, taban veya duvar ile birbirleriyle bağlantılı bulunan bağımsız bölümlerin bağlantılı yerlerinde, bu bölümlerin maliki ya da birden çok maliki varsa bu maliklerin ortak rızası ile anayapıya zarar vermeyecek onarım, tesis ve değişiklik yapılabilir. Madde hükmünden de anlaşılacağı üzere bu iş için öteki kat maliklerinin rızasının alınmasına gerek yoktur. Ancak yapılan bu işlemlerin anayapıya zarar verecek nitelikte olmaması gerekir.
Dosya içindeki bilgi ve belgelerden ve özellikle yerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, dava konusu 10-11, 15-16-17 ve 18-19-20-21-22-23-24-25-26-27-28 numaralı bağımsız bölümler arasında kaldırıldığı sabit olan duvarların anayapının sağlamlığına (statiğine) bir zararı olup olmadığı incelenmemiştir. Mahkemece yapılacak iş bağımsız bölümlerin içinde yapılan değişikliklerin anayapının sağlamlığına (statiğine) olumsuz bir etkisinin olmadığı hususunda bilirkişiden ek rapor alınıp, olumsuz bir etkisinin bulunmaması halinde yukarıda belirtilen madde hükmü gereğince bu yöndeki istemin reddi gerekirken eksik incelemeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2010/8296, K. 2010/13153, 14 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama