Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2010/8336 K.2010/14284

Dava dilekçesinde, 322.539,06 TL eğitim ve öğretim tazminatının davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılardan ...’nın Hukuk Fakültesinde araştırma görevlisi iken lisansüstü eğitim yapmak üzere 2547 sayılı Yasanın 35. maddesi uyarınca kadrosunun geçici olarak ...

Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsüne tahsis edildiğini ancak, iki kez girdiği doktora sınavında başarısız olması üzerine kaydının silindiğini ve kadrosunun tekrar davacı üniversiteye iade edildiğini ve daha sonra bu üniversite tarafından ilişiğinin kesildiğini, yüklenme senedine göre adına yapılan ödemelerin 10 katı ile sorumlu olduğunu, davacıya yapılan harcamaların hesaplanan miktarın 332.539,60 TL olduğunu ileri sürerek bu miktarın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş; mahkemece davalının dava açıldığı sırada halen doktora öğrencisi olduğu, davadan sonra 30.06.2007 tarihinde ilişiğinin kesildiği,

5535 Sayılı Yasa gereğince maaş karşılığı alınan bedellerin istenemeyeceğinin belirtildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davalı ...’nın doktora yapmak amacıyla ... Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsüne gönderildiği, başarısız olması nedeniyle Enstitü ile bağlantısının kesildiği, kadrosunun davacı üniversiteye iade edilmesi üzerine bu kez üniversite ile ilişiğinin de 26.05.2005 tarihinde kesildiği, bilahare davalının 5316 Sayılı Af Yasasından faydalanarak doktora eğitimine devam etmek için üniversiteye başvurduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda davalının doktora eğitimi için ... Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsüne gönderildiği ve iki kez girmiş olduğu doktora imtihanında başarısız olduğu çekişmesizdir. Davacı tarafından istenen harcamalar ise başarısız olduğu bu dönem içindir. Davalının 5316 Sayılı Af Yasasından faydalanarak tekrar eğitimine başlamış olması tazminat sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.

Ancak, dava tarihinden sonra yürürlüğe giren Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil ve Terkinine İlişkin 5535 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince Yükseköğretim Yasasına eklenen geçici 53. maddesinde “üniversiteye veya başka bir kamu kurumuna dönmek istemeyenlerden mecburi hizmet karşılığı olarak, hizmetleri karşılığında aldıkları yurt içi maaşlar talep edilemez. Bu maaşlar haricinde eğitimleri için yapılan diğer ödemeler talep edilir” denilmektedir.

Dava konusu olayda davalıların vermiş oldukları taahhütname gereğince taahhüt kapsamında kalan harcamalardan sorumlu olduklarından kuşku yoktur.

Ancak dava açılmasından sonra yürürlüğe giren “5535 Sayılı Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil ve Terkinine İlişkin Yasa” kapsamında kaldığından, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilip, mahkeme masrafları ve vekalet ücretinin ise hesaplanacak asıl alacak miktarı üzerinden davanın açılmasına sebebiyet veren davalılar üzerinde bırakılmasına karar vermek gerekirken, yerinde olmayan gerekçeler ile davanın reddine karar verilmesi ve masrafların davacı üzerinde bırakılması ve davacı lehine vekalet ücretine de hükmedilmemiş olması doğru görülmemiştir.