Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2010/9872 K.2010/14898

Dava dilekçesinde, 634 sayılı Yasanın 24. maddesine aykırı olarak açılan eski hale getirme ve tahliye istenilmiştir. Mahkemece davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; tapuda mesken olarak kayıtlı bulunan bağımsız bölümün şirkete kiraya verildiğini ileri sürerek meskene dönüştürülmesi suretiyle eski hale getirilmesini, mümkün olmazsa kiracı Mensel A.Ş.nin tahliyesini istemiş, mahkemece; yargılama sırasında kiracı şirket tarafından bağımsız bölümün boşaltılması nedeniyle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 10 bağımsız bölüm bulunan anataşınmazın 8 bağımsız bölümünün işyeri olarak kullanıldığı, dava konusu yerin ofis-büro biçiminde kullanılmasının yönetim planınca yasaklanan işlerden olmadığı, bu nedenle davacının hakkını kötüye kullandığı gerekçesiyle davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığı yolunda hüküm kurulmuştur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacı kat malikinin de benzer eylemde bulunmuş olması, anataşınmazda işyeri olarak kullanılan başka bağımsız bölümler bulunması davalıların gerçekleştirdikleri değişikliğe onay verdiği anlamına gelmeyeceği gibi, eski hale getirme ve tahliye istemiyle dava açma hakkını ortadan kaldırmaz ve onun böyle bir istemde bulunmuş olması kötü niyetli bir davranış olarak yorumlanamaz.

Mahkemece, yukarıda değinilen esaslar gözönünde tutularak toplanan kanıtlara göre yargılama giderlerinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine ve davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.