Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2011/11097 K.2011/12336

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak; Hükme esas alınan bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda, somut emsal olarak kabul edilen 4046 parselin dava konusu taşınmazla yapılan karşılaştırılması sonucunda, dava konusu taşınmazın emsalden 2,5 kat daha değerli olduğu kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmıştır.

2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince, emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

Dosyaya geri çevirme sonrası getirtilen kayıtlara göre, dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 20,00 TL, emsal taşınmazın ise 32,29 TL dir.

Bu durumda, dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile aynı değerde olduğunun tespiti gerekirken, dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapor esas alınarak karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.