Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2011/1138 K.2011/2657

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Şerife Bozkurt mirasçıları vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazların ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

Dosyadaki kayıtlara göre 2008 yılında dava konusu 33287 ada 1 parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 129,17 YTL, emsal alınan 25642 ada 2 parselin asgari m² değeri ise 56,51 YTL.dir.

Buna göre emsal taşınmaz dava konusu taşınmazdan daha değersiz olduğu buna göre en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden dava konusu taşınmazdan daha değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değerlendirme yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

2-Dosya içindeki bilgi ve belgelerden hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazla karşılaştırmaya konu edilen 25642 ada 2 parsel sayılı taşınmazın imar parseli, dava konusu taşınmazın kadastro parseli olduğu anlaşılmıştır. Karşılaştırılan emsalin bu niteliği dikkate alınarak, dava konusu taşınmazın belirlenen m² değerinden İmar Yasasının 18.maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereği, yüzölçümü ve imar planındaki konumu ile niteliklerine göre imar düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerekirken düzenleme ortaklık payı oranında indirim yapmayan raporun hükme esas alınması,

Doğru görülmemiştir.