Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2011/7430 K.2011/9370

Dava dilekçesinde, 5.900 TL. alacağın 01.09.2006 tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının 13.06.2006 ile 31.05.2007 tarihleri arasında apartmanda yöneticilik yaptığını, davalının yöneticiliği sırasında ortak yere “su deposu ile halı ve yün yıkama yeri” yapıldığını, bu iş için davalı tarafından 10.206,34 TL masraf yapıldığını, oysa yaptırdığı tespite göre, bu işin maliyetinin 2.813,59 TL olduğunu, bu şekilde davalının apartmanı zarara uğrattığını belirterek 5.900 TL alacağın 01.09.2006 tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsilini istemiş, mahkemece; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içersinde bulunan bilgi ve belgelerden; davalının 13.06.2006 ile 31.05.2007 tarihleri arasında anataşınmazda yöneticilik yaptığı, yöneticiliği sırasında su deposu ile halı ve yün yıkama yeri yapıldığı, bu iş için 10.206,34 TL masraf yapıldığı, yapılan bu masraf karşılığı fatura ve belgelerin alınarak işletme defterine kaydedildiği anlaşılmıştır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası’nın 38. maddesi uyarınca yönetici kat maliklerine karşı bir vekil gibi sorumlu olup, ancak; kendi kusurlu davranışlarıyla apartmanı zarara uğrattığının ispatlanması halinde bu zararın kendisinden tahsili istenebilir.

Yargılama sırasında dosyaya sunulan belgelere göre; davalı eski yönetici, yaptırmış olduğu su deposu ile halı ve yün yıkama yeri için almış olduğu fatura ve belgeleri dosyaya sunmuş ve bu belgeleri düzenli olarak işletme defterine kaydetmiştir. Bu sebeple; dosyaya sunulan bu harcama belgelerinin sahteliği ve davalı tarafından yapılan iş için fazla ödeme yapıldığı ispatlanmadan, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda piyasa fiyatlarına göre davalı tarafından fazla ödeme yapıldığı düşüncesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.