Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2011/9946 K.2012/324

Davacı ... ve müdahil davacılar vekili dava dilekçesinde, davalı tarafından bağımsız bölümde yapılan tadilatların projeye uygun eski hale getirilmesini istemişlerdir. Mahkemece davacı ... tarafından açılan davanın reddine, diğer davacıların davasının kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davacı yönetici ..., dava dilekçesinde davalının kat irtifaklı anataşınmazın kendisine ait olan 1 nolu bağımsız bölümünü, kat maliklerinden izin almadan iki ayrı işyerine çevirdiğini, buranın iç taksimatında da değişiklikler yaptığını, mutfağı bozup iki adet tuvalete dönüştürdüğünü, böylece Kat Mülkiyeti Yasası'na ve onaylı mimari projelere aykırı davrandığını ileri sürerek, söz konusu değişikliklerin eski hale getirilmesini istemiş, mahkemece bu davacının davasının yönetici sıfatı bulunmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, davacı ...'in anataşınmazın kat malikleri kurulunca 10.01.2010 günlü kararla yönetici seçildiği, anataşınmazda 16 kat malikinin bulunduğu, toplantıya katılan sekiz kişiden beşinin kat maliki, diğer üç kişinin ise kat maliklerinin vekili bulunduğu, toplantıya katılanların toplam arsa paylarının 602/1000 olduğu, bu toplantıda ...'in yönetici seçildiği, yönetici davacıya bu davayı açmak için aynı toplantıda yetki verildiği ve anataşınmazda kat maliki olmadığı, mahkemece 634 sayılı Yasa'nın 30 ve 31. maddeleri hükümlerine aykırı şekilde hareket edilerek ...'in yönetici seçildiği gerekçesi ile bu kişinin yönetici sıfatının bulunmadığının kabul edildiği anlaşılmaktadır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 30. maddesine göre kat malikleri kurulu, kat maliklerinin sayı ve arsa payı bakımından yarısından fazlası ile toplanır ve oy çokluğu ile karar verir. Yeter sayının sağlanamaması nedeni ile ilk toplantının yapılamaması halinde, ikinci toplantı en geç 15 gün içinde yapılır. Bu ikinci toplantıda aranan karar yeter sayısı katılanların salt çoğunluğudur. Bunun dışında kanunda yeter sayı için ayrıca konulmuş olan hükümler saklıdır.

Aynı yasanın 34. maddesinin 4. fıkrasına göre de yönetici, kat maliklerinin hem sayı hem arsa payı bakımından çoğunluğunun kararı ile atanır. Somut olayda dava konusu anataşınmazın kat malikleri kurulunca alınan karar niteliği itibariyle nisbi butlanla geçersiz bir karardır. Bu kararlar ancak Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 33. maddesinin birinci fıkrasındaki yasal süreler içinde ve salt kat maliklerince iptal davasına konu edilebilirler.

Nisbi butlanla batıl olan kararlar iptal edilinceye kadar geçerlidir. Somut olayda söz konusu edilen bu kararla ilgili olarak bugüne kadar açılmış ve iptalle sonuçlanmış bir dava bulunmamaktadır. Mahkemece iptal edilmemiş olan kararı bu davada kendiliğinden geçersiz sayması da mümkün değildir.

O halde yöneticinin seçildiği 10.01.2010 tarihli kat malikleri kurulu kararı halen geçerliliğini koruduğuna göre mahkemece bu davacının davası hakkında kabulü yönünde hüküm kurulması gerekirken hukuki olmayan gerekçelerle reddi yolunda karar verilmesi doğru görülmemiştir.