Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2012/11053 K.2012/11418

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 15.858,15 TL alacağın 05.10.2005 tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılardan ...'ın Karadeniz Teknik Üniversitesi'nde görevliyken 22.04.2003 tarihinden 04.02.2005 tarihine kadar maaşlı, yolluksuz ve yevmiyesiz olarak Rektörlükçe izinli sayılarak 2547 Sayılı Yasa'nın 35. maddesi uyarınca yüksek lisans için Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü’ne gönderildiğini, davalının doktora çalışmasını tamamlayarak davacı üniversiteye geri döndüğünü, ancak;

mecburi hizmetini tamamlamadan görevinden ayrıldığını belirterek davalıya eğitimi boyunca yapılan 15.858,15 TL alacağın 05.10.2005 tarihinden itibaren yasal faiziyle beraber davalılardan tahsilini istemiş, mahkemece verilen kararın dairece bozulması üzerine bu kez 5535 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile 2547 Sayılı Yüksek Öğretim Yasasına eklenen geçici 53. maddesi gereğince davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dava tarihinden sonra yürürlüğe giren Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil Ve Terkinine İlişkin 5535 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile Yükseköğretim Yasasına eklenen geçici 53. maddesinde “Üniversiteye veya başka bir kamu kurumuna dönmek istemeyenlerden mecburi hizmet karşılığı olarak, hizmetleri karşılığında aldıkları yurt içi maaşlar talep edilemez. Bu maaşlar haricinde eğitimleri için yapılan diğer ödemeler talep edilir” denilmektedir.

Dava konusu olayda davalıların vermiş oldukları taahhütname gereğince sorumlu oldukları fakat eylemin dava açılmasından sonra yürürlüğe giren “5535 Sayılı Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil Ve Terkinine İlişkin Yasa” kapsamında kaldığı anlaşıldığından, mahkeme masrafları ve vekalet ücretinin davanın açılmasına sebebiyet veren davalılar üzerinde bırakılmasına karar vermek gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile masrafların davacının üzerinde bırakılması ve davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru görülmemiştir.