Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2012/1215 K.2012/1355

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 44.817,70 TL alacağın sarf tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ...'ın Kara Harp Okulu öğrencisi iken 21.08.2008 tarihinde ilişiğinin kesildiğini, davalı adına öğrenim giderleri nedeniyle tahakkuk ettirilen 46.317,70 TL asıl alacaktan yapılan ödemeler mahsup edildikten sonra kalan 44.817,70 TL'nin sarf tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle beraber davalılardan tahsilini istemiş;

yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda davalıların 30 Haziran 2010 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6000 sayılı “Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”un 12. ve 13. maddeleriyle 5401 Sayılı Yasaya eklenen hükümler çerçevesinde personel ve amortisman giderlerinden sorumlu olmayacakları düşünülmesi suretiyle borcu belirlenmiş, davalılarca da bu borcun ödenmesi üzerine mahkemece bu raporun esas alınması suretiyle hüküm kurulmuştur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Davalıların borcu yargılama sırasında yürürlüğe giren yasa hükümlerine göre yeniden belirlendiğinden; davacı vekili yararına hükmedilecek vekalet ücreti ile yargılama giderlerinin dava tarihindeki haklılık miktarlarına göre belirlenmesi gerekir. Bu sebeple; mahkemece, yargılama sırasında yürürlüğe giren 6000 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun yürürlüğe girmemiş olsaydı davaya konu asıl alacağın red ve kabul edilecek miktarları bilirkişiye hesap ettirilip bu miktarlar üzerinden davada kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına vekalet ücretine ve yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.