KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2012/13343 E., 2013/6596 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, satışa izin verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davada görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu vakfın kuruluşunda vakfa özgülenen bazı taşınmazlarının satışına izin verilmesini istemiş, mahkemece sulh hukuk mahkemesinin davaya bakmaya görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun görev konusunu düzenleyen 2. maddesine göre, dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesi olduğu aynı Yasanın 382. maddesinde ise çekişmesiz yargı işleri; ilgililer arasında uyuşmazlık olmayan ve ilgililerin, ileri sürülebileceği herhangi bir hakkın bulunmadığı hâller ile hakimin re'sen harekete geçtiği haller olarak tanımlanmış olup, çekişmesiz yargı işleri açıkça belirtilmiştir.
Vakıf hukukundan kaynaklanan uyuşmazlıkların niteliği ve mevzuat gereği Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün her zaman ilgili sıfatına sahip olarak uyuşmazlık çıkartabileceği gözetildiğinde vakıf davalarının çekişmesiz yargı işi olduğundan söz edilemez.
Somut olayda, davacı 5737 sayılı Vakıflar Yasası’nın 12. ve 42. maddeleri gereğince vakfın kuruluşunda özgülenen taşınmazların satışına izin istediği, bu uyuşmazlıkla ilgili Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün görüş bildirme, temyiz etme gibi haklarının bulunduğu gözetildiğinde, mahkemece tüm kanıtlar toplanarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2012/13343, K. 2013/6596, 18 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama