Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2012/15190 K.2013/2994

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece 1219 parselle ilgili karar verilmesine yer olmadığına, 1220 parselle ilgili davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu bakımdan, dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oran ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oranın birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda, bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

Dosyadaki kayıtlara göre, 2011 yılında dava konusu 1220 parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 7,27 TL, emsal alınan 6521 parselin ise 13,50TL olduğu anlaşıldığından emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu dikkate alınıp en fazla eşdeğer kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 1,50 kat değerli kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle hüküm kurulması,