Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2012/2383 K.2012/4655

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı ve davalı adına gelen olmadı. Dosya eksiklik nedeniyle geri çevrilmiş bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca değerlendirme gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tespiti ve bedelin tespitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak ikinci fıkra gereğince her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları da gösterilerek değerlendirme yapılıp kamulaştırma bedelinin saptanması gerekir.

Bu saptamanın yapılmasında dikkate alınması gereken bir unsur da dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın vergi beyan değerleri arasındaki orandır. Vergi beyanları ve resmi makamlarca yapılan kıymet takdirleri genellikle taşınmazın gerçek değerini tam olarak yansıtmayıp gerçek değerinden daha düşük değerler belirlenmekte ise de, bu husus dava konusu taşınmaz için olduğu kadar emsal içinde geçerlidir.

Belediye Başkanlığınca belirlenen ve dosyaya getirtilen emlak vergisine esas asgari değerlerine göre emsal taşınmaz 300 TL/m², dava konusu taşınmaz ise 250 TL/m² olup, bu durumda emsalin dava konusu taşınmazdan daha üstün değerde olduğu dikkate alındığında dava konusu taşınmaz emsalle en fazla eş değer kabul edilmesi gerekirken, bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli kabul edilmesi doğru görülmemiştir.