KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2012/3306 E., 2012/5779 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, babalığın tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı Alman uyruklu olup dava dilekçesinde babasının, davalıların miras bırakanı ve Türk uyruklu Ahmet Güçlü olduğunu, kendisini Alman resmi makamları nezdinde tanıdığını belirterek babalık kararı verilmesini istemiş; mahkemece yapılan yargılama sonucunda 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümleri uygulanarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 16/1. maddesi "soybağının kuruluşu, çocuğun doğum anındaki milli hukukuna, kurulamaması halinde çocuğun mutad meskeni hukukuna tabidir. Soybağı bu hukuklara göre kurulamıyorsa, ananın veya babanın, çocuğun doğumu anındaki milli hukuklarına, bunlara göre kurulamaması halinde ana ve babanın, çocuğun doğumu anındaki müşterek mutad mesken hukukuna, buna göre de kurulamıyorsa çocuğun doğum yeri hukukuna tabi olarak kurulur.", aynı yasanın 2/1. maddesi ise "Hakim, Türk kanunlar ihtilafı kurallarını ve bu kurallara göre yetkili olan yabancı hukuku re'sen uygular. Hakim, yetkili yabancı hukukun muhtevasının tespitinde tarafların yardımını isteyebilir." hükmünü içermektedir.
Davada yabancılık unsuru bulunmasına göre, mahkemece uygulanması gereken yabancı hukukun; 5718 sayılı Yasanın 2. maddesi ile Türkiye'nin de taraf olduğu Yabancı Hukuk Hakkında Bilgi Edinilmesine Dair Avrupa Sözleşmesinin 1-5. maddeleri uyarınca belirlenmesinden sonra tarafların göstereceği tüm deliller toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2012/3306, K. 2012/5779, 17 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama