KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2012/3490 E., 2012/4811 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dava, kamulaştırılan taşınmazın 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 10.maddesi hükmü uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.
Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden, davacı idarenin uzlaşma konusunda tapu maliki ...'a tebligat çıkarttığı ve tebligatı 02.09.2010 tarihinde gelini ...'ın aldığı, bu uzlaşma çağrı belgesinden muhatabın ölmüş olduğunun anlaşılamadığı ve sonrasında 25.11.2011 tarihinde bu davanın açıldığı, yargılama sırasında tapu maliki olan davalıya çıkarılan dava dilekçesi tebligatının ölü olduğundan bahisle 04.01.2012 tarihinde iade edildiği, dosyaya getirtilen nüfus kaydına göre tapu malikinin 18.09.2011'de öldüğü anlaşılmaktadır.
2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 14.maddesinin beşinci fıkrasında, idare tarafından bu Kanun hükümlerine göre tespit olunan malike ve zilyede karşı açılan davaların görülmesi sırasında, taşınmaz malın gerçek malikinin başka bir şahıs olduğu anlaşıldığı takdirde davaya bu gerçek malik, tapu malikinin daha önce öldüğü sabit olursa mirasçıları da dahil edilmek suretiyle devam edileceği hükmüne yer verilmiştir. Mahkemece Yasanın belirtilen hükmü uyarınca davalının mirasçılarının davaya dahil edilmeleri ve ondan sonra tahkikat tamamlanıp oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulması gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddedilmiş olması doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2012/3490, K. 2012/4811, 30 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama