KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2012/3681 E., 2012/4300 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Nisan 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın üzerinde irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hükme yeterli değildir. 2942 Sayılı Yasanın (4650 Sayılı Yasayla değişik) 11. maddesinin (f) bendi uyarınca arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma (değerlendirme) tarihindeki mevkii ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle kamulaştırma bedeli tespit edilir.
Yargıtay uygulamalarına göre, dikkate alınması gereken özel bir neden veya yanlış bulunmadığı takdirde ciddi istatistiki bilgilere dayandığı bilinen gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünün münavebeye alınacak ürünler için değerlendirme yılına ilişkin ortalama verilerin (dekar başına verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatı) değerlendirmeye esas alınması gerekir.
Mahkemece yapılan keşif sonucu bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda, dava tarihi olan 25.06.2008 tarihi itibari ile değer tespiti yapıldığı bildirilmişse de dosyada bulunan 2008 yılı gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü verilerine göre buğdayda dekara verim 625 kg iken 750 kg, samanda dekara verim 300 kg iken 400 kg, mısırda dekara verim 1350 kg iken 1450 kg, pamukda dekara verim 425 kg iken 560 kg, buğdayda satış fiyatı 0,515 TL iken 0,52 TL, mısırda satış fiyatı 0,42 TL iken 0,43 TL, pamukta satış fiyatı 0,925 TL iken 0,98 TL alındığı anlaşılan bu rapora göre mahkemece fazla kamulaştırma bedeline hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2012/3681, K. 2012/4300, 24 Nisan 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama