Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2012/5085 K.2012/6884

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dosyaya geri çevirme kararı sonrası gelen 24.06.2012 tarihli yazıda davalı için dava konusu parsel yönünden maden (kum- çakıl) işletme ruhsatı verildiği bildirilmiş olmakla; bu ruhsatın kapsadığı alandan fiilen kum çakıl çıkartılıp çıkartılmadığı gerekirse maliye ve sigorta kayıtları getirtilip davalıdan dava konusu parsel üzerinde kum çakıl işletmeciliği yapılıp yapılmadığının kesin olarak belirlenmesinden sonra, yapıldığı tespit edildiği takdirde kum çakıl ocağı olarak kullanılması halinde getireceği net gelir yöntemine uygun olarak hesaplama yapılması gerekirken eksik inceleme ile tarım arazisi olarak değerlendiren bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Dosyada mevcut gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü cetvelinde; karpuz ürününün üretim gideri 1.369 TL olduğu bildirilmesine karşın 1.540 TL olarak verilere uygun düşmeyen şekilde düzenlenmiş bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece bilirkişi kurulundan yukarıda sözü edilen maddeler doğrultusunda ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu ve veri listesine uygunluğu da denetlendikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.