Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2012/5473 K.2012/7057

Dava dilekçesinde, davacının bağımsız bölümünün eklentisinden 01.01.2009 tarihinden itibaren ortak giderin alınmaması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, iki nolu bağımsız bölümün eklentisi olan depodan 01.01.2009 tarihinden itibaren yakıt gideri alınmamasını istemiş, mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davacının istemi üzerine anataşınmaz kat malikleri kurulunun 10.06.1984 tarihli toplantısında davacıya ait iki nolu bağımsız bölümün eklentisi olan iki nolu depoya masrafları kendi tarafından karşılanmak suretiyle kalorifer takılmasına muvafakat verildiği ve o tarihten itibaren deponun mesken olarak kullanılarak yakıt giderinden sorumlu tutulduğu anlaşılmaktadır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 20. maddesine göre; kat maliklerinden her biri aralarında başka türlü anlaşma olmadıkça anagayrimenkulün bütün ortak yerlerin bakım, koruma, güçlendirme ve onarım giderleri ile ortak tesislerin işletme giderlerine ve giderler için toplanacak avansa kendi arsa payı oranında katılmakla yükümlüdür. Buna göre somut olayda dava konusu olan depoya davacı tarafından kalorifer yaptırılıp uzun süredir bu şekilde kullanıldıktan sonra davacının tek taraflı olarak kalorifer peteklerini kaldırıp yakıt giderinden sorumlu olmayacağının tespiti istemiş olması iyiniyet kuralları ile bağdaşmaz. Bu nedenle istemin reddi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.