KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2012/6585 E., 2012/9335 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, vakfın tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
1-Davacı vekili dava dilekçesinde. Denizli İli İlmi ve Dini Araştırmalar Vakfı senedinin tescilini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 101. maddesine göre vakıf, gerçek veya tüzel kişilerin yeterli mal ve hakları belirli ve sürekli bir amaca özgülemeleriyle oluşan tüzel kişiliğe sahip mal topluluğudur.
Bu hükümden de anlaşılacağı üzere, vakfedilen malın amacın gerçekleştirilmesine en azından başlangıcı itibarıyla yeterli olması gerekir. Tesciline karar verilen vakfa 5.000 TL nakit ve bundan ayrı bir taşınmazın 1/5 hissesi özgülenmiştir. Dosyanın incelenmesinden; vakfa özgülenen nakit para ve ne miktarda gelir getirdiği denetlenemeyen taşınmaz hissesinin vakıf senedinin 3.maddesindeki vakfın amaç ve faaliyetlerini gerçekleştirecek miktarda olmadığı görülmektedir.
Bu nedenle; mahkemece, tescili istenilen vakfa yukarıda belirtildiği şekilde en azından başlangıç için yeterli olabilecek para ve malın miktarı belirlenip, bunun da vakfa özgülenmesi yönünden davacı tarafa süre verilip hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, bu husus dikkate alınmadan tescile karar verilmesi,
2-Dava konusu vakfın tesciline karar verilen 10212 ve 13941 yevmiye nolu noter senetlerinin 6. maddesinde, 361 parsel nolu taşınmazın vakfa malvarlığı olarak özgülenmiş olduğunun bildirilmesine rağmen infazda ve uygulamada çelişki oluşturacak şekilde mahkeme kararında bu parselin sadece vakfın kurucularından ...’a ait 1/5 hissesinin tesciline hükmedilmiş bulunması,
Doğru görülmemiştir
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2012/6585, K. 2012/9335, 13 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama