Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2012/6987 K.2012/8468

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ... Mahallesi 6219 ada 83 parselin dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda, dava konusu taşınmazın emsalden % 10 oranında daha değerli olduğu kabul edilmiş ise de.

2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında göz önünde tutulması gerektiğinden, dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir.

Dosyada bulunan kayıtlara göre, dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 25,96 TL, emsal alınan taşınmazın asgari m² değeri ise 103,85TL'dir. Emlak vergi değerleri, emsal olarak alınan taşınmazın değerinin, dava konusu taşınmazdan daha fazla olduğunu göstermektedir.

Buna göre dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan % 10 oranında daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapora dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.