Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2013/11689 K.2013/13719

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Hükme esas alınan birinci bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak incelenen Cumhuriyet Mahallesi 407 ada 1 parsel sayılı taşınmazın üzerinde tapu kaydı ve satış belgesine göre kerpiç ev ve havuz bulunmakta olup, evin ve havuzun satış tarihindeki nitelikleri belirlenip o tarihteki Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nca yayımlanan yapı yaklaşık birim maliyet cetvelindeki sınıfına göre değeri bulunup (yıpranma payı düşüldükten sonra) bu değerin toplam satış değerinden indirimi yapılarak somut emsalin m² satış değerinin belirlenmesi gerekirken, satış bedelinin yalnızca zemine ait olduğunun kabulü ile emsal m² değerinin hesaplanması,

ayrıca 2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması ve dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmesi gerekip geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen kayıtlara göre, dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 91,60 TL/m²,

emsal alınan taşınmazın asgari m² değeri ise 297,71 TL/m² olup somut emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu anlaşılması karşısında dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 4 kat daha değerli olduğunun kabulü emsalin dava konusu taşınmaza uygun bir emsal olmadığı izlenimini uyandırmakta olup buna göre değerlendirme yapan bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.