KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2013/13376 E., 2014/1690 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
337 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacılar vekili Asıl Dava ve Birleşen 2004/504 Esas sayılı dava, dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiş, birleşen 2005/543 Esas sayılı dava da ise davacı idare vekili dava dilekçesinde dava konusu taşınmazın tapu iptal ve tescili istenilmiştir. Mahkemece Asıl Dava ve Birleşen 2004/504 Esas sayılı dava yönünden davanın kabulüne, birleşen 2005/543 Esas sayılı dava yönünden reddine karar verilmiş hüküm asıl dava davalı/birleşen dosya davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;
Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasında 1.138,32 TL harcın ödeyene iadesi ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kurulması ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarıyla getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri karşısında maktu vekalet ücretine hükmedilmesi
gerektiğinden ve bu hususların düzeltilmesi de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinin tamamen hükümden çıkarılarak yerine "Uyulan Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda hüküm tesis edilmekle 24/05/2007 tarihli 2005/379-2007/66
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2013/13376, K. 2014/1690, 6 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama