Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2013/1428 K.2013/4513

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı idare tarafından dava konusu taşınmazın 369,08 m² kısmının 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 27. maddesi gereğince bedelinin tespiti ve acele elkonulması için açılan davada ...

Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/228 Esas-2007/241 Karar ile 3578,31 YTL. bedel tespit edilip davalı adına bankaya bloke ettirildiği, sonrasında davacı idarece taşınmaz mal maliki davalının uzlaşmaya davet edildiği ve acele elkoyma dosyasında belirlenen bedelin üretici fiyat endeksi oranında arttırılarak 4128,65 TL olarak kıymet takdir komisyonunca belirlenen bedelin 18.02.2010 tarihinde uzlaşma toplantısına katılan davalı tarafından kabul edilmemesi üzerine 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesi gereğince eldeki dosya ile kamulaştırma bedelinin tespit ve tescil davası açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece 2007/228 Esas sayılı dosyada davalıya tebligat yapılmadan ve karar tebligatı da yapılmadan, kesinleştirilmeden alınan acele elkoyma kararı yok hükmünde olduğu, bu yönüyle alınan kamulaştırma kararının ilgililere tebliğ edilmemiş olması ve Kamulaştırma Yasasının 7. ve 8. maddelerindeki tüm önşartların gerçekleştirilmemesi nedeniyle davanın önşartlarının yokluğundan reddine karar verilmişse de;

mahkemenin Kamulaştırma Yasasının 27. maddesi gereğince verilen acele el koyma kararını irdeleyerek yok hükmünde olduğuna karar veremeyeceği gibi dava açılmadan önce 2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 8. maddesi hükmüne uygun biçimde davalının uzlaşmaya davet edildiği hatta davalının teklif edilen bedeli kabul etmediği dosyadaki 18.02.2010 tarihli anlaşmazlık tutanağı ile de belirlenmiş olduğundan tarafların tüm delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddi doğru görülmemiştir.