Yargıtay 18. Hukuk Dairesi E.2013/14791 K.2013/17024

Davacı vekili dava dilekçesinde, bağımsız bölümün iş yeri olarak kullanımının önlenmesini ve eski hale iadesini istemiştir. Mahkemece davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde; davalılardan Tem Telekom Enerji ve Mühendislik Hizmetleri San. ve Tic. Ltd.

Şti.'nin maliki olduğu Usta Sitesi A Blok 1 numaralı bağımsız bölümün diğer davalı ...'a kiralandığını, söz konusu taşınmazın tapu kütüğünde mesken olarak kayıtlı olmasına rağmen davalı ...'un burayı klinik olarak kullanmakta olduğunu, internetten aldıkları bilgilerde klinik olarak nitelendirildiğini, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 24. maddesi uyarınca anataşınmazda bağımsız bölümlerin kullanılmaları ile ilgili yasakların düzenlendiğini, dava konusu Usta Sitesi A Blok 1 numaralı taşınmazın yönetim planına ve Kat Mülkiyetine aykırı olarak iş yeri olarak kullanımına yönetimin onay vermediğini belirterek,

yasaya ve yönetim planına aykırı olarak tapuda mesken olarak gösterilen Usta Sitesi A Blok 1 numaralı bağımsız bölümün iş yeri olarak kullanımın önlenmesine ve mesken niteliğine dönüştürülmesine, olmadığı taktirde kiracının buradan tahliyesine karar verilmesini talep ve dava etmiş; mahkemece davanın, davalı ... yönünden tapu maliki olmaması nedeniyle reddine, davalı ... ile müdahil davalı Tem Telekom Tic. Ltd.

Şti. yönünden kabulü ile A Blok 1 numaralı bağımsız bölümün davalı-kiracı ... yönünden muayenehane olarak kullanımına son verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kat Mülkiyeti Yasasının 24. maddesinin ilk fıkrasında, tapu kütüğünde iş ve ticaret yeri olarak gösterilen bağımsız bir bölümde hastane, dispanser, klinik, poliklinik, ecza laboratuvarı gibi müesseselerin kurulması yasaklanmış ve dispanser, klinik ve poliklinik niteliğinde olmayan muayenehaneler bu yasak kapsamı dışında tutulmuştur. Aynı Yasanın 18. maddesinin ilk fıkrasında da kat malikleri, gerek bağımsız bölümleri gerek eklentileri ve ortak yerleri kullanırken özellikle birbirlerini rahatsız etmemek, birbirlerinin haklarını çiğnememek ve yönetim planı hükümlerine uymakla karşılıklı olarak yükümlü tutulmuşlardır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, yönetim planında bu konuya ilişkin bir yasaklama olmadığı anlaşılmakta ise de, dava konusu bağımsız bölümün muayene niteliğinde olup olmadığı hususunda avukat bilirkişiden rapor alınması, iş yerinin vergi levhasının incelenmemesi, bağımsız bölümde klinik faaliyetlerinin bulunup bulunmadığı konusunda yeterli araştırma yapılmaması nedeniyle, bağımsız bölümün muayenehane veya klinik niteliğinde olduğu hususu tam olarak belirlenememiştir.

Anataşınmazın sağlığa yönelik işler için kullanılan bağımsız bölümdeki faaliyetlerin klinik niteliğinde olup olmadığı, sözü edilen yerdeki tıbbi cihazlar kullanılmak suretiyle yapılan işlerin muayene faaliyeti niteliği taşıyıp taşımadığı ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde konu ile yakından ilgili kurumların görüşlerine de başvurulmak suretiyle alınacak cevapların incelenmesi ve muayenehane veya klinik şeklinde kullanılıp kullanılmadığının bu konuda uzman bir doktor bilirkişi marifetiyle tespit edilip,

kullanım şekli kesin olarak belirlendikten sonra muayenehane olarak kullanıldığının anlaşılması halinde davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.