KÜNYE
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2013/1565 E., 2013/3465 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1-Dava konusu taşınmazın ilçe ve köy merkezine yakınlığı sebebiyle fiziksel altyapı, sosyal ve kültürel hizmetlerden faydalanma olanağı, ...-...- ... devlet karayoluna ve devlet demiryoluna yakınlığı taşınmazın değerinde en çok %10 objektif artışa neden olabileceği düşünülmeden, %15 oranında objektif artış uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,
2-Tamamı 3720 m² olup 1211,87 m²'si kamulaştırılan taşınmazdan arta kalan 2508,13 m²'lik kısmın, niteliği, yüzölçümü, konumu, kullanım amacı ve geometrik durumu dikkate alındığında kamulaştırma nedeniyle herhangi bir değer kaybı olmayacağının kabulü gerekirken, arta kalan 2508,13 m²'lik kısmın tarımsal bütünlüğünün bozulduğu ve ekonomik olarak tarımsal üretimin yapılması kısıtlandığı bu nedenlerle %10 değer kaybı oluşacağı ileri sürülerek düzenlenen bilirkişi kurulu raporu esas alınarak hüküm kurulması,
3-Dava konusu taşınmaz için Kamulaştırma Yasası'nın 27. maddesi uyarınca belirlenen ve bankaya yatırılan bedel ile hüküm altına alınan bedel arasındaki farkın (idarece fazladan yatırılmış olan paranın) davalı tarafça bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş mevduat faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, E. 2013/1565, K. 2013/3465, 11 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama